Wczoraj (7. listopada 2026 roku) straciliśmy Tomka Radkowskiego, człowieka, który zawsze był naszą dobrą duszą.

Z ogromnym sercem i uśmiechem dla wszystkich. Czuliśmy się zaopiekowani, wysłuchani – Tomek dbał o nas, o młodzież, szalenie kochał swoją rodzinę. Mogliśmy zwrócić się do Niego z naszymi prośbami, pomysłami i problemami – nigdy nie powiedział NIE.

Dla Tomka nie było sprawy nie do załatwienia i rozwiązania. Przy tym skromny, spokojny, wesoły. Kiedy wchodził do pokoju od razu było lepiej – jak słońce, które nas oświetlało.

Porozmawiał z każdym, wkładał serce i energię w swoje zadania, a relacje, które nawiązaliśmy nigdy w nas nie zgasną. Nasze grono nigdy nie będzie już takie samo bez Niego.

Tomku, będziemy bardzo tęsknić.

Do zobaczenia 💔